Bonnie, 9 september 2010
Spanje , Playa de las Américas 28°

She´s got to do what she´s got to do..

Hoofdstuk 15 week 13. She´s got to do what she´s got to do.

I guess this is what happens in the end, you start thinking about the beginning.
My heart's in sync with these constant memories
I´m losing dreams I´ve come to care about.
Every journey eventually brings us back home.
I´m gonna find a way to make it without you tonight.

*Some things, we don´t talk about, but rather do without, just to hold a smile.
Falling in and out of love, ashamed and proud of together all the while.
You can never say never, while we don´t know it time and time again.*

Hallo lieve, lieve lezers,

Welkom bij het laatste hoofdstuk dat ik in Tenerife schrijf. Wellicht schrijf ik in Nederland nog een hoofdstuk 16. Ondertussen heb ik 15 hoofdstukken geschreven en meer dan 10.000 pageviews. Zoals ze dat zeggen is de tijd gevlogen en ik kan niet geloven dat ik over enkele uren mijn comeback in Nederland heb! Ik verheug me op de reunie met al mijn geliefde vrienden maar het afscheid zal erg bitterzoet worden..

In deze blog een terugblik naar mijn avontuur. Ik heb besloten om de meeste quotes op het laatst te plaatsen, dit leest denk ik fijner voor de meesten van jullie. En voor de leesbaarheid heb ik paragrafen gemaakt. Als ik toch de koningin der overreacties ben moet ´t kunnen, nietwaar?

*So many versions of just one memory, and yet none of them were right or wrong. Instead, they were all pieces. Only when fitted together, edge to edge, could they even begin to tell the whole story *

If I could escape..
Ik herinner me nog heel goed dat ik vorig jaar niet lekker in mijn vel zat. De zomervakantie van 2009 bestond voor mij uit 70 uur per week werken en niet op vakantie/reis. Vriendinnen hadden andere plannen, gingen met hun vriendjes of er was een andere reden. Ik heb hier altijd begrip voor gehad, al vond ik het zo oneerlijk dat ik nooit op vakantie ging. Af en toe had ik zorgen om mijn hardwerkende ouders. Het dieptepunt was toen mijn auto suicidale signalen gaf en ik twee keer een schandalig dure garagerekening gepresenteerd kreeg. Ál het geld dat ik verdiend had, vloog in enkele minuten het raam uit. Toen het schooljaar begon verloor ik de controle en baalde ik van de omstandigheden. Bovendien had ik gezondheidsproblemen die me langzaam opbraken...

Dreams can break the boundaries of our fear
Ik was ongelukkig en ik wilde weg. Puur vluchtgedrag. Ik wist zeker dat ik een dergelijke vakantie niet nog eens wilde, maar wat nu? Ik heb altijd al vakantiewerk in het buitenland willen doen, maar dit voelde als een enorm risico. Ik was een dorpsmeisje dat erg gehecht was aan kleine dingen als structuur en omgevingsfactoren. En als ik dan in het buitenland zou werken, dan zou alles anders zijn. Na weken vol met twijfels en overwegingen besloot ik om, ondanks mijn angst en onzekerheden online te solliciteren. Twijfel is het begin van wijsheid!

*You gain strength, courage and confidence by every experience in which you really stop to look fear in the face. You are able to say to yourself, "I have lived through this horror. I can take the next thing that comes along." You must do the things you
think you cannot do.*

Maanden later, toen alles beter ging, ontving ik een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Ondertussen was ik bewuster gaan leven en veel gelukkiger. Ik reageerde meteen en werd ingepland. Ik had gewacht op dit gesprek en ik was vastberaden. Dit straalde ik ook uit & een paar dagen later kreeg ik bericht dat ik was AANGENOMEN! Jezus wat ik heb ik gegild toen ik de e-mail zag.

The future is (not) ours to see
Vanaf toen leefde ik toe naar eind juni. Ik droomde letterlijk elke avond van mijn droombaan onder de zon en ik verheugde me op avontuur & rock ´n roll. Ik bereidde me mentaal voor, genoot van het leven en ik probeerde om "unfinished business" in Nederland af te handelen. Ik was, ondanks alle chaos en mijn energiebeperking zielsgelukkig. Twee spiritueel begaafde mensen voorspelden een zware periode en een onderschattig met betrekking tot het werk. En er stond me een romantische (voorbijgaande) verliefdheid te wachten. Of deze verliefdheid in Nederland of Tenerife ging plaats vinden, was onduidelijk. Ik was blij dat ik in mei al verliefd was geworden; nu kon ik in Tenerife genieten van de rock ´n roll. Verliefd worden ging me écht niet nog een keer gebeuren.. Hell no, ik moest er niet aan denken.

Ready, set..
Het was juni en ik was er hartstikke klaar voor. Ik dacht terug aan het vluchtgedrag van oktober 2009 en ik besefte me dat ik ondertussen zielsgelukkig was in Nederland; met mijn baantjes, mijn vrienden en de omstandigheden die ik zelf gecreeerd had. Ik had alles wat ik nodig had en leefde bewust. Waar was ik in hemelsnaam aan begonnen?
Na de eerste week van juni begonnen de afscheidsmeetings, vaarwelborrels en goodbye-etentjes. Ik kreeg zó veel warmte, quality time, gezelligheid en liefde van iedereen.. Tenerife moest gewoon tegenvallen. In de nacht van 27 op 28 juni stopte ik de laatste spulletjes in mijn koffers. Ik had 3 koffers vol Daisy Dukes en andere zomerse crap. Ik gaf Laydee een laatste kusje, begroette mijn broer en reed met mijn ouders richting Schiphol. Hoe stoer ik van tevoren ook had beweerd dat het afscheid niets met me zou doen, ik huilde al toen Gijs me heel nuchter gedag zei. Macho-woman ben ik toch hé.

Van dorpsmeisje naar eilandmeisje in enkele uren.
Daar zat ik dan met een vreemd meisje in een prachtig hotel. Erg onwennig om van de ene op de andere dag te verhuizen naar Tenerife. Het eiland was prachtig, het personeel was vriendelijk en de kidsclub was best oké. Elke dag deden we voorbereidingen en werkten we, het enige rustmoment was een eetpauze. Na 4 dagen regelen en een to-do list waarvan slechts 50% voltooid was ging de Kidsclub open. En toen begon het werk. We werken 6.5 uur per dag in de Kidsclub, en we waren minstens anderhalf uur kwijt aan voorbereidingen. In de pauzes, die ik eigenlijk nodig had om te rusten en te ontspannen, deden we boodschappen en kookten we. De dagen vlogen om, de nachten leken kort..

Waar ben ik aan begonnen?
Op een gegeven moment brak ik. Sterk, stabiel, positief en gelukkig was ik in Nederland, maar hier was weinig van over. Er was geen discipline in de Kidsclub en ik dacht 24/7 aan mijn werk. De groep veranderde steeds, kleine dingetjes gingen mis en ik had geen quality time voor mezelf. Ik had het inderdaad onderschat. What the hell was I thinking? Waarom gaf ik het gelukkige en stabiele leven in Nederland op? Om te komen worstelen in Tenerife?

Leven = leren.
Na de noodkreet in een van mijn blogs ontving ik lieve berichtjes en e-mails uit Nederland. Deze heb ik uitgeprint en op mijn nachtkastje gelegd, naast alle afscheidskaartjes die ik heb gekregen.
Na huilmomenten, tegenslagen en gedragsanalyses vond ik een gezonde combi tussen mijn hart en verstand. Ik denk dat ze het "tough love" noemen. Ik probeerde terug te denken aan de luie zondagen waarop ik naar de opvoedpolitie keek, en ik probeerde mezelf te instrueren. Ik veranderde mijn aanpak, want, If you always do what you always did, you'll always get what you always got. Het lag niet aan de kinderen maar het lag aan mezelf. Langzaamaan begon ik mijn draai te vinden en focuste ik me op de dingen die wel goed gingen. Ondanks de frustraties over de stoute kids, focuste ik me op de lieve kinderen en genoot ik van de kleurrijke waterverf-vlinders die de meisjes maakten. Op zulke momenten vond ik rust door de chaos heen. Ik heb me geergerd op de kids, maar eigenlijk moet ik ze bedanken. Ze hebben me geholpen om beter te voelen, en ze hebben me lessen geleerd, zonder dat ze het wisten.

Fiesta privada, dirty dancing & liquide alcoholische versnaperingen
Anne en ik besloten om het leven minder serieus te nemen en gingen keihard op stap, alsof ons leven er vanaf hing. We dronken iets te veel, dansten met 4 leuke ordinaire Engelse grietjes en we probeerden shots. Toen we naar huis liepen werden we nageroepen voor een Fiesta privada, in een of ander louche steegje met 6 Spanjolen. Dit bleek later een uitnodiging met de nodige gevolgen en een ontmoeting die mijn leven veranderde. Anne en ik kregen en welkomstborrel en praatten met de meiden. Ik communiceerde met Anne dat ik "die ene" leuk vond. Anne vroeg om zijn leeftijd en eventjes later kneep ik in zijn kont, waarop hij mijn nummer vroeg. We namen afscheid, ik draaide me nog een keer om en we seinden op precies hetzelfde moment "Call me!" naar elkaar.

Accidentally in love
De dag daarna volgde een eerste, gezellige date. Hij friste nog wat info van gister op (ik was een kwart vergeten, toch best netjes gezien het hoge rock ´n roll gehalte) en we reden een rondje. Sindsdien was mijn leven een sprookje. Ik werd 2x per week opgehaald voor een gezellig praatje, een fijne rit inclusief sightseeing, quality time en een cocktail. Na een onovertreffelijke eerste zoen was het ijs gebroken. De prins en ik hadden het leuk samen, en de onverklaarbare vonk van de nacht in het louche steegje groeide uit tot een hechte band. We waren lief voor elkaar en genoten van elkaars gezelschap. Beiden gekwetst door vorige liefdes, beide macho maar stiekem verlegen en beide lekker romantisch.

El trabajo
Het werk in de Kidsclub was leuk maar nog steeds zwaar. Voor mij was het soms een hele opgave, al waren het maar een paar uurtjes per dag. De werktijden vond ik verstikkend en alle regeltjes vond ik verschrikkelijk. Ondanks dat ik niet dol was op de omstandigheden, lachte en danste ik. En ik werd keer op keer verliefd op de waterverfvlinders en -regenbogen. Het afscheid van de kids was dan ook niet altijd makkelijk voor mij. Veel kids gaven mij warmte, humor en energie. Buiten het werk in de Kidsclub en de dates met Prince charming, kookte ik voor Anne. We vulden onze pauzes met eten, shoppen, lachen en chillen.

What it feels like for a girl
Qua werk liep alles redelijk. Ondertussen werd ik steeds verliefder op de prins. De mariposas (Spaanse vlinders) bracht veel flair met zich mee; ik kocht fleurige dingetjes en schreef mooie liefdesgedichtjes. Maar ik werd er ook heel erg onzeker en verlegen van. De eerste drie weken had ik veel twijfels, vooral over mezelf. Ik besefte me wel waar ik mee bezig was en ik relativeerde mijn gedachten. Maar uiteraard gebeurt er vanalles met je hart als je verliefd bent.

A life long learning
Ik leerde veel. Ik leerde dingen die ik allang wist, en dingen waarvan ik niet dacht dat ik ze zou leren. Ik weet nu dat ik niet hoef te panikeren als ik niet meteen een bericht ontvang na een date. Verliefdheid is iets wat moet groeien. Na mijn parttime baan als single mom, kan ik me beter verplaatsen in de leefwereld van een jonge moeder. Ik heb nu een baan gehad waarbij er vaak veel van me gevraagd werd, en ik kon niet altijd nee zeggen. Ik heb meer begrip voor mensen die hard werken en ik weet meer dan ooit hoe gezegend ik ben met mijn allesbehalve gekke leven in Buchten, met mijn jobs en vriendinnetjes. Ik ben ongelooflijk dankbaar voor alle herinneringen.

Dinerdates, quality time, beaches & memories
De prins en ik bleven daten en na enkele weken werd Anne voorgesteld aan een Canarisch-Engelse vriend van de prins. Vreemd genoeg (we hadden namelijk een of andere gehandicapte gogo-danser verwacht, maar de vriend bleek best oké te zijn) klikte het en konden we nu met z´n vieren afspreken, in plaats van met z´n drieen of tweeen. Met z´n vieren gingen we op stap, naar het strand, zwemmen in het vakantiehuisje van de kennis van de prins en hielden we onvergetelijke afterparty´s.

Why can´t life always be this easy?
De tijd vloog en mijn leven hier bleef geweldig. Ik was nóg gelukkiger toen de Kidsclub EINDELIJK dicht ging, en we vakantie hadden. Twee dagen later vertrok Anne naar huis, en had ik 10 dagen alleen op Tenerife. De afgelopen 10 dagen met de prins waren héérlijk. We zagen elkaar halve dagen en we deden álles waar we zin in hadden. Hij liet me de hotspots zien, verraste me met héérlijke zoetigheden, lekkere maaltijden en schrijfboekjes. Drie dagen geleden moest ik me omdraaien en mijn ogen dicht doen. Voordat ik het wist had ik een gouden kettingkje met een hartje om mijn nek hangen! Ik kon wel huilen van geluk.

The best memories & the most beautiful people
Al snel na aankomst ontmoetten we Bettina, de manager van Parque Santiago 3. Bettina is een mooie zakenvrouw met een warm hart. Ze zorgt ervoor dat alles acuut geregeld wordt, met een flinke portie vastberadenheid. Ze werkt snel, efficient en effectief. Ze is een prima manager, maar daarnaast beschikt ze over de warmte van een moeder of een knuffeltante. Ik ben zojuist voor de laatste keer gaan lunchen met haar, ondanks de drukte (madness, zoals ze zelf zegt) op kantoor.
Tijdens mijn vakantie hier ben ik veel gaan zwemmen. Ik ben nog 2 keer naar de kapper geweest, en ik ben naar het Flipperfeest geweest, de dankjewel-barbeque voor alle mensen die met de dolfijnenboot hadden gewerkt. Toen ik nog in de Kidsclub werkte en gastspreker was bij de infomeetings voor de touristen, genoot ik altijd van het verkooppraatje van Kim, de dame die ongelooflijk enthousiast, humoristisch en levendig vertelde over al het goede van de Flipper Uno. Tijdens het Flipperfeest gaf ik haar een kaartje en vroeg ik of ze zin had om nog een keer met me te lunchen. Onverwacht bleek ze dit hartstikke leuk te vinden. Ze bood aan om me op te halen en naar een surfplaatsje te rijden. Op de valreep kocht ik een héérlijke parfum van Mariah Carey, oorbellen, iets moois voor mijn moeder en iets lekkers voor mijn vader. Nadat we héérlijk geshopt hadden in surfwinkels en van die kleurrijke hippiewinkels, ploften we neer op een terrasje dat letterlijk 5 meter van het strand vandaan lag. We keken uit op felblauwe golven, zonnende chica´s en kitesurfers die af en toen door de lucht vlogen. We hebben aan een stuk door gekletst, wat een héérlijk gezellige vrouw is dit. Enorm positief ingesteld, hartstikke vrolijk, open en gul. We praatten over ons werk en we waren beide dankbaar voor ons geweldige leven en het mooie uitzicht. Ik maakte overdreven veel foto´s en genoot. Ik had een permanente lach van oor tot oor, weetjewel, zo ene die je bij pasgehuwden en gehandicapten ziet. Toen ze me bij Las Americas afzette, haalde ze een roze cadeautasje uit haar kofferbak. Wat bleek; ze had me een knuffeltje van een dolfijn gekocht! Hoe lief. Ik kon wel huilen van geluk. Kim is een van de mooiste mensen die ik ooit heb ontmoet.

Dé comeback
Mijn comeback naar Nederland is steeds dichterbij gekomen en over een aantal uur landt mijn vliegtuig in Eindhoven. Een weekje geleden schreef ik over een paniekaanval en keek ik erg op tegen mijn afscheid van Tenerife, en al het moois hier. Ondertussen kijk ik nuchter naar mijn vertrek. Er is een tijd van komen, en er is een tijd van gaan.

How am I suppose to leave you now, when you are looking like that?
Voor mij is duidelijk dat ik nu terug wil naar Nederland; ik heb veel moois om te vertellen, herinneringen die ik wil delen en leuke dingetjes die ik wil overhandigen. Toch wordt het moeilijk vrijdag. Ik ben soms nuchter, maar ook hartstikke verliefd. We hebben het gezellig samen en ik geniet van de kleine dingetjes; zijn spulletjes op mijn kamer en zijn onvoorwaardelijke geven zonder iets terug te verwachten. Een week geleden was ik erg bang dat ik de prins nooit meer zou zien, maar nu weet ik dat we elkaar vast weer zien, als het zo moet zijn. We kunnen nu wel afspraken maken en vooruit kijken, maar we moeten elkaar eerst de tijd geven om te voelen, en om elkaar te missen. We weten wat we voor elkaar voelen op dit moment. Maar ik ben me bewust van de cultuurverschillen, de communicatiemoeilijkheden, mijn fenomenale leven als single en mijn energiebeperking. Toch zijn, met hem, al mijn wensen uitgekomen. Ik heb een prins ontmoet, en misschien heeft hij me wel gered.

The future is not ours to see
En de toekomst? Tja.. Ik weet niet of ik me single & verliefd, of juist bezet voel. De ene dag heb ik mezelf overtuigd dat het beter is om los te laten, vervolgens krijg ik positieve signalen of Just-do-it!-momenten. Mijn hart en verstand zijn alweer in gevecht. Ik laat ze voorlopig nog even worstelen. De prins en ik praten er wel eens over. Maar ik wil eerst terug naar Nederland, om bij te komen en om mijn gedachten te ordenen. Ik wil hem graag mooie dingen in Nederland laten zien en ik zou graag met hem verder willen reizen, in de brede betekenis van het woord. Maar dit zien we dan wel. Ik wil eerst uitrusten en bijkletsen met mijn vriendinnen. Vanaf 13 september heb maak ik tijd voor jullie en ben ik hartstikke bereikbaar op mijn Nederlandse nummer. Na een dikke week wil ik weer gaan werken. Mijn nieuwe baan als begeleider van thuisloze jonge moeders laat nog even op zich wachten, maar als freelancer kan ik waarschijnlijk de nodige uren maken. Daarnaast zie ik nog hier en daar een kans, en een sollicitatiebrief is natuurlijk zo geschreven. Maar eerst rusten, knuffelen met papa en mama, een fotoboekje maken, nagenieten en wellicht nog een OH-NEE-IK-BEN-WEER-DORPSMEISJE dip verwerken! Haha. Wie zal het zeggen.

Nowhere to go but home.
Het is tijd om naar huis te gaan. Mijn koffers zijn gedeeltelijk gepakt. Nu heb ik een paar uur om de prins los te laten. We gaan straks zwemmen, vanavond uit eten, en daarna doen we een ijsje. Hij helpt me morgen met mijn koffers en dan volgt een zwaar, bitterzoet afscheid van hem en Tenerife. Ik heb hem mooie witgouden oorbellen gekocht en ik heb hem een kaart geschreven in het Spaans..

Het onvermijdelijke eind.
Ik kan niet geloven dat dit het laatste hoofdstuk is dat ik hier in Tenerife schrijf. De afgelopen 10 dagen waren ontzettend ontspannen, mijn geheugen is ver te zoeken. Ik ben zelfs een van mijn schrijfboekjes kwijt geraakt! En ik heb geen flauw idee van wat ik de afgelopen dagen ook al weer gedaan heb. Ik heb té hard genoten, en als ik weer ga werken zal dit erg onwennig zijn. Maar JEZUSMINA wat was het mooi hier. Unbelievable. Al mijn wensen en dromen zijn uitgekomen. Ik zit in een totale roes van geluk, vermoeidheid en afscheidsfasegevoelens. Tijd om uit te loggen, de schrijfboekjes in mijn koffer te stoppen, en afscheid te nemen van Tenerife, en van mijn prins..

Het was me een waar genoegen. Na alle hoogtepunten, soundtracks, leermomenten en herinneringen is het tijd om terug te reizen naar huis.
Dus, voor de aller, állerlaatste keer;
Liefs, uit Tenerife.


Quotes & dergelijke.

Life is full of beauty. Notice it. Notice the bumble bee, the small child, and the smiling faces. Smell the rain, and feel the wind. Live your life to the fullest potential, and fight for your dreams.

And in another year everything will be different, yet again. It is always like that, and always will be; you are forever standing on the brink, in a place where you cannot see ahead; there is nothing of which to be certain except what lies behind. This should be terrifying, but somehow, it is not.

So far, i've learned that everyday of your life must be lived to the fullest. Life is about smiling, laughing and crying. Life is about making the most of what you have and what you're given. It's about keeping relationships and losing them. Life is about falling in love and losing someone you love. Life was given to us as a challenge and it's not easy, but you have to try and meet that challenge and make the most of it while you can
cause you don't actually know when it will be your turn to lay down to rest. You only have one shot at life, so make sure you take it with both hands and squeeze every drop
out of it you can.

I don't know what I want, so don't ask me, cause I'm still trying to figure it out. Don't know what's down this road, I'm just walking, trying to see through the rain coming down. Even though I'm not the only one who feels the way I do - I'm alone, on my own, and that's all I know. I'll be strong, I'll be wrong, oh but life goes on. I'm just a girl, trying to find a place in this world.

There are moments in your life that make you and sets the course of who you're going to be. Sometimes they're little, subtle moments. Sometimes they're big moments you never saw coming. No one asks for their life to change, but it does. It's what you do afterwards that counts. That's when you find out who you are.
Certain people enter our lives at the most peculiar times for the most beautiful reasons. They seem to make such perfect impressions while leaving behind an everlasting impact. Some of the best things in life appear when you least expect them, things you can never forget.

Man, life was simple then. Nothin' that we had to do and no one to answer to, 'til reality stepped in. We're growing up, we've changed so much. I miss the innocence, the way it used to be. The way that we outran the world 'til it caught you and me. I miss the way it was, the way we used to laugh, the way it felt to fall in love when dreams were all we had. Days like this, I miss the innocence.

Summer secrets keep me breathing, my old routine stopped repeating. And I'll never forget anything that happened today. The days go by, but we don't change. Dear summer, I won't forget you. Walk away, but I won't let you. And I'll never forget anything that happened today.

We spent the night wishing on stars and throwing pebbles into the water. It felt as though we were dancing within a sea of little bright lights and ecstasy. It was beautiful and the tide was warm on our feet. Red wine helped paint laughter onto a canvas of blue and our movements had never been so fluid. We didn’t care what we looked like, though we surely looked like fools. All that mattered were the tiny fragments of time that we grabbed from the air as they passed over our heads. All that mattered were the stars in our eyes.

You are the type of beautiful that is impossible to explain. Your eyes helped me dream and your embrace kept me sane. Your lips made me soar while your memory is what taught me love.

I don't remember what week that was. I only knew the memory lived in me, a perfectly encapsulated morsel of a good past, a brushstroke of color on the gray, barren canvas that our lives had become

Sometimes you just feel everything and nothing all at once. Sometimes you find yourself smiling while missing someone at the same time. Falling in love will change your life.

There are certain people who come into your life and leave a mark. Their place in your heart is tender; a bruise of longing, a pulse of unfinished business. Just hearing their names pushes and pulls at you in a hundred ways, and when you try to define those hundred ways - describe them even to yourself, words are useless.

Sometimes, someone can mean so much to you not even the truth could change your mind.

I like you more than quotes can say
but I can´t keep runnig after yesterday

To think I might not see those eyes
makes it so hard not to cry
And as we say our long goodbye´s
I nearly do.

There's a place in my heart that won't kiss you goodbye, that can't accept the truth that things aren't working out as planned. It's so hard to admit that I drove you away with all this negativity, this anger everyday. Your heart doesn't belong to me. I know I don't have the right to bug you with how this feels. It's just the hardest thing I've ever been through, nothing's ever felt so real.

We both know I have to walk away, but God knows I'm gonna love you anyway. The lights turn red and the lights turn green, the sun comes up and shines on everything, everyday. And I still don't know what to do about the way I feel about you. Some things ain't ever gonna change.

What I can remember is a lot like water trickling down a page of the most beautiful colors. I can't quite put my finger down on the moment that I became like this. You see, I'm the bravest girl you'll ever come to meet yet I shrink down to nothing at the thought of someone really seeing me. I think my heart is wrapped around and tangled up in winding weeds but I don't wanna go on living being so afraid of showing someone else my imperfections and even though my feet are trembling every word I say comes stumbling. I will bare it all. Watch me unfold.

And all that she had of him was her memory, where she held every moment, every single moment that he had been hers.

Know someone as much as you can. Hold onto the moments that define them. Then when their body leaves, they won’t.

Tonight I'm drowning in my favorite records, trying to forget how every thread reminds me of the nights I spent with you. They play the soundtrack to my falling tears.

I don´t want another sad song remind me of you. I want you to wake up, call me and say "be with me". Despite the distance, just be with me. I would be so happy to hear you say that. Planes were invented for us. Please be content with kisses over the phone.

Well I've been thinking about the phone lines and the street signs and they remind me every couple of miles that you're a hundred twisted miles of highway away from here. And I'm hating feeling farther from you and I know that your heart feels that way too.

I watch as the light slides across your face, highlighting every skin cell, showing only good as my mind airbrushes away the blemishes of youth and the hardness of your crystal blue eyes. My mind focuses my eyes to see only you, building you up and creating a relationship that nether of us will ever experience. I live for the moments when your eyes gaze at me unintentionally. For weeks that turn to months I live with you, glazed over my pupils. I fall asleep hoping that your mind strays to me. I see you in everything.

I never asked for it to be over. Then again, I never asked for it to begin. That's the way it is with life - some of the most beautiful days come completely by chance. But, even the most beautiful days have their sunsets.

She's got to do what she's got to do, and he´s got to like it or not
She's got dreams too big for this town and she needs to give them a shot
Wherever they are
Looks like she´s all ready to leave, with nothing left to pack
There ain't no room for him in that plaine, even if she asked him to tag along
God, I got to be strong
Looks things are fallen into place, feels like they're fallen apart
She´s painted this big old smile on her face to hide her broken heart
If only e knew
This is where he won´t say what he wants so bad to say
This is where he wants to but he won't get in the way of her and her dreams
And spreading her wings
She´s at the starting line of the rest of my life
As ready as she´s ever been
Got the hunger and the stars in her eyes
The prize is hers to win
She's waiting on his blessings before she hits that open road
Well, baby, get ready, get set, don't go
I'll be alright, I'll be okay, know that i'll be thinkin of you, each and every day
She's got to do what she's got to do



You just have to keep on breathing because tomorrow the sun will rise and who knows what the tide will bring.

Naar Bonnie in Spanje bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl